شناخت شخصيت نوجوان: مشكل اغلب والدين، آشنا نبودن با ويژگي هاي دوران نوجواني است. به همين دليل رفتارهاي ناخوشايند نوجوان را غيرطبيعي مي پنداريم و همين امر سبب بروز عكس العمل هاي نادرست در ما شده و به تيرگي روابط با نوجوان مي انجامد 2 ) استفاده از روش تغافل: يكي از موثرترين روش هاي تربيتي در اين دوره، روش تغافل يا ناديده گرفتن است يعني بايد مسائل و مشكلات نوجوان را بزرگ نشان ندهيم يا او را به لحاظ رفتارهايش دائم بازخواست نكنيم 3 ) راهنمايي به جاي دستور دادن : در برخورد با مسائل نوجوان از خودش كمك بگيريد و به او نشان دهيد كه نخستين مسئول حل مشكل او، خودش است و براي حل آن بايد اقدام كند. والدين تنها وظيفه راهنمايي دارند و بايد او را از عواقب كارش باخبر كنند 4 ) آموزش: براي كاهش ترس و اضطراب هاي نوجواني، آموزش هاي لازم درباره بلوغ، دوست يابي، حل مسئله، گذراندن اوقات فراغت، برنامه ريزي درسي و مواردي از اين قبيل بايد آموزش داده شود 5 ) برقراري رابطه دوستانه و عاقلانه: والدين با مراقبت دوستانه و عاقلانه خود احساس ايمني و اطمينان را در وجود نوجوان ايجاد مي كنند 6 ) اعتمادسازي: والدين بايد اعتماد نوجوان را نسبت به خودشان جلب كنند در غير اين صورت، نوجوان براي حل مسائل خود به ديگران مراجعه مي كند 7 ) ارتباط كلامي مقدمه ارتباط عاطفي: نوجوانان به ارتباطات عاطفي، سخت نيازمندند. ارتباط كلامي مقدمه ايجاد ارتباط عاطفي است به همين دليل والدين بايد با تنظيم ساعات كاري خود و بسترسازي مناسب در منزل اين فرصت را خود ايجاد كنند 8 ) تاكيد بر محبت و پرهيز از خشونت: ارتباط با نوجوان اگر بر پايه محبت و عشق باشد، سبب تامين اعتماد به نفس در او مي شود اما اگر با فشار و خشونت همراه شود موجب اختلالات و دشواري هاي عصبي مي گردد 9 ) الگوهاي رفتاري والدين: نوجوانان نياز دارند به شخصيت والدين خود تكيه كرده و از آنان الگوبرداري كنند. به همين دليل والدين بايد سعي كنند شخصيتي مستحكم و باثبات و دوست داشتني داشته باشند 10 ) پرهيز از مناقشات خانوادگي: نوجوانان به محلي براي آرامش نياز دارند، محلي امن و مستحكم. در صورتي كه خانه، محل مناقشات و جر و بحث هاي خانوادگي شود بهانه گريز نوجوان از خانه را فراهم مي آورد 11 ) گوش دادن: رمز ارتباط موثر با نوجوان، خوب گوش دادن به حرف هاي اوست پس به سخنان او با علاقه گوش فرا دهيد 12 ) تكيه بر نقاط قوت: با مشاهده برخي ضعف ها، نوجوان را تحقير و سرزنش يا با ديگران مقايسه نكنيد. سعي كنيد براي از ميان بردن ضعف ها، بر نقاط قوت تكيه كنيد 13 ) انتظار به اندازه: فراموش نكنيد هميشه بايد به اندازه توان و ظرفيت وجودي از نوجوان انتظار داشت 14 ) اجازه خطا كردن به نوجوان بدهيد: كاري نكنيد كه نوجوان به دليل خطا كردن احساس گناه كند . فرصت يافتن راه حل را به او بدهيد تا او در آينده از مشكلات گريزان نباشد 15 ) مشورت با نوجوان: نوجوانان مي خواهند مستقل باشند. پس عقايد خود را بر آ نان تحميل نكنيد. بايد او را تحمل كرد و با مشورت گرفتن از او در امور خانه، در كسب استقلال ياري اش نمود 16 ) فعال بودن نقش پدر در تربيت نوجوان:نوجوانان به پدر بيش از هر چيز ديگري نياز دارند. مي خواهند كه در خانواده بر او تكيه كنند و او را الگوي خود قرار دهند 17 ) پذيرش بدون قيد و شرط: نوجوان را همان طور كه هست بپذيريد نه آن طور كه در رويا تصور مي كنيد. اگر نوجوان در خانواده مورد احترام قرار بگيرد، ياد مي گيرد خودش را همان طور كه هست بپذيرد.